Home > Sociaal Maatje: ‘Een luisterend oor is heel belangrijk’

Sociaal Maatje: ‘Een luisterend oor is heel belangrijk’

jan 22, 2021 | 1Limburg, Dagbladen en Omroepen

Dat merkt Amber-Helena Reisig tijdens deze tweede lockdown. Mensen met een laag inkomen en weinig contacten hebben het zwaar te verduren tijdens de coronacrisis. Toen de eerste lockdown in maart werd aangekondigd startte ze daarom samen met lokale SP-voorzitter Cynthia Smeets het initiatief Heerlen Against Corona dat later is opgegaan in Sociaal Maatje Heerlen.

“We zetten ons in voor mensen die geen groot sociaal vangnet hebben. De zorgverlener kan dat vaak niet geven, maar mensen ervaren wel eenzaamheid”, vertelt coördinator Amber-Helena Reisig. Volgens haar is het project uniek, omdat het heel ad hoc is. “Iedereen kan zich aansluiten in de appgroep. Vrijwilligers worden dan gematcht met de zorgvrager.” Dagelijks komen er zo’n twee à drie hulpvragen binnen uit de regio Heerlen. Ruim 100 vrijwilligers hebben zich gemeld als maatje.

Een van die maatjes is Saskia Steengraver. Zij is als het ware gekoppeld aan Frans Janssen. De 75-jarige Heerlenaar is alleen, heeft het niet breed, is slecht ter been en voelt zich eenzaam. “Ik ging met hele buurt om, dat was fantastisch en mooi”, vertelt hij. “Toen ik ziek werd en later m’n vrouw overleed, toen zag ik niemand meer. Dat is toen uitgestorven. Ik ben niet iemand die dan gaat bellen om te vragen waarom ze niet meer komen.” Steengraver merkt dat het niet zozeer draait om boodschappen doen, maar dat er vaak veel meer speelt. “Een luisterend oor is voor mensen heel belangrijk.”

Reisig denkt dat Sociaal Maatje laagdrempelig is. “Deze mensen stappen vaak niet naar zorgverleners.” Zelf heeft ze nooit gewerkt in de zorg. “Ik ben geen zorgverlener, maar ik bekijk het meer vanuit het perspectief van de mensen met de zorgvraag. Daardoor levert het andere ideeën op. Ook zie ik de dingen van dichtbij en de excessen.”

De vragen en situaties zijn vaak schrijnend. “In het begin waren mensen bang, maar dat is nu aan het verschuiven. Er is meer psychische nood. Mensen raken wanhopig.” Als voorbeeld noemt ze een man wiens dochter in Utrecht woont. Aangezien ze in het speciaal onderwijs werkt, komt zij dagelijks in contact met kinderen. Normaal deed ze in het weekend boodschappen voor haar vader. “Maar nu durft ze niet te komen, omdat ze bang is dat ze haar vader mogelijk besmet. Dat is naar, want iemand wordt zo eenzamer.”

Wat haar opvalt is dat veel 80+’ers in deze tijd op zoek zijn naar de liefde. “Het is vreselijk om niet meer aangeraakt te worden. Het is voor ouderen vaak lastig om aan te geven dat ze aangeraakt willen worden.” Ook geeft ze aan dat veel weduwen en weduwnaars bij hen aan de bel trekken. “Zij hebben recent iemand of meer mensen verloren. Zij raken vaak in een keer alles kwijt.” Dat overkwam een vrouw die laaggeletterd is. “Haar man deed alles, maar is onlangs overleden. Ze raakt dan in een ander isolement.”

Reisig merkt dat vrijwilligers zich nu vaak aanmelden omdat ze mensen willen helpen die de dupe worden van de maatregelen en niet direct corona zelf. Ook komt ze problemen tegen die nu niet gezien worden. “Soms zijn er geen stichtingen voor en dan vraag ik me af hoe ik het dan kan oplossen.”

Bron: 1Limburg Nieuws